Segregacja odpadów: co do którego pojemnika?

Każda gmina prowadzi selektywną zbiórkę pięciu frakcji odpadów. Kolory są jednolite w całym kraju, więc wystarczy zapamiętać prostą regułę:

• Niebieski — papier: gazety, ulotki, kartony, książki, zeszyty i czyste opakowania papierowe.
• Żółty — metale i tworzywa sztuczne: plastikowe butelki, opakowania kosmetyków, puszki, folie, kapsle i zgrzewki.
• Zielony — szkło: butelki i słoiki szklane, najlepiej bez zakrętek i resztek zawartości.
• Brązowy — bioodpady: odpadki kuchenne i ogrodowe, które ulegają biodegradacji.
• Czarny lub szary — odpady zmieszane: wszystko, czego nie da się odzyskać ani zakwalifikować do pozostałych frakcji.

Opakowania przed wyrzuceniem warto opróżnić i zgnieść — zajmą mniej miejsca i łatwiej przejdą przez linie sortujące. Nie trzeba ich myć, wystarczy, że są puste.

Największym problemem sortowni są tzw. zanieczyszczenia — odpady wrzucone do niewłaściwego pojemnika. Kilka pułapek powtarza się szczególnie często:

• Naczynia i porcelana do szkła: kubki, talerze i żaroodporne formy to nie opakowania szklane — należą do odpadów zmieszanych.
• Zatłuszczony karton po pizzy do papieru: brudny, tłusty papier nie nadaje się do recyklingu; czystą część można oderwać i wyrzucić do niebieskiego pojemnika, resztę do zmieszanych.
• Baterie i elektronika do zwykłych pojemników: to odpady niebezpieczne — oddaje się je w sklepach, punktach zbiórki lub PSZOK.
• Pieluchy i zużyte ręczniki papierowe do papieru: trafiają wyłącznie do pojemnika na odpady zmieszane.
• Worki na śmieci z pełną zawartością do frakcji surowcowych: zawartość worka do surowców wtórnych musi być luźna i czysta.

Za wywóz odpadów każde gospodarstwo domowe płaci comiesięczną opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Stawki ustala rada gminy, a ich wysokość zależy od tego, czy deklarujesz segregację. Zasada jest jednakowa w całej Polsce: gospodarstwo, które nie segreguje odpadów, płaci znacznie wyższą stawkę — często dwa, a nawet cztery razy więcej niż za odpady zbierane selektywnie.

W praktyce oznacza to, że segregacja to nie tylko troska o środowisko, ale wymierna oszczędność. Warto też pamiętać, że za nieprawidłową segregację gmina może nałożyć opłatę podwyższoną, a firma odbierająca odpady ma prawo odmówić opróżnienia pojemnika, jeśli jego zawartość jest rażąco zanieczyszczona.

Terminy odbioru poszczególnych frakcji ustala gmina i publikuje je w harmonogramie odbioru odpadów — najczęściej co tydzień lub co dwa tygodnie, zależnie od frakcji i rejonu. Harmonogram znajdziesz na stronie gminy, w aplikacji odpadowej lub na naklejce dostarczanej do gospodarstw domowych.

Pojemnik lub worek należy wystawić przed posesją najpóźniej rano w dniu odbioru — firmy wywozowe zaczynają pracę bardzo wcześnie, więc bezpieczniej zrobić to wieczorem wcześniej. Żeby nigdy nie przegapić wywozu, BinMinder wyśle Ci bezpłatne przypomnienie na dzień przed odbiorem każdej frakcji.

Najprościej zacząć od kuchni, bo to tam powstaje najwięcej odpadów. Wystarczą dwa lub trzy pojemniki: na papier, na plastik i metal oraz na bioodpady. Szklane opakowania można zbierać w oddzielnym koszu i wynosić do zielonego pojemnika raz na jakiś czas. Kartony składaj na płasko, plastikowe butelki zgnieść, a bioodpady zbieraj w małym koszyczku wyłożonym papierową torbą.

Pamiętaj też, że segregacja zaczyna się już przy zakupach: wybierając produkty w prostych, jednorodnych opakowaniach, ułatwiasz sobie późniejszą segregację i zmniejszasz ilość odpadów zmieszanych, za które płacisz najwięcej.

Na początku warto wydrukować lub zapisać w telefonie zasady segregacji z strony gminy — lokalne wyjątki zdarzają się częściej, niż mogłoby się wydawać. W wielu miastach działają też bezpłatne aplikacje odpadowe, które pokazują, do której frakcji trafia konkretny produkt. Po kilku tygodniach segregacja wchodzi w nawyk i przestaje wymagać zastanawiania się nad każdym opakowaniem.